Betfair Official Blog

"Φωτιά" στο τηλεοπτικό τοπίο....

Τελικά ποιός έχει δίκιο και ποιός άδικο στον πόλεμο για τα τηλεοπτικά δικαιώματα; Ο Jonns προσπαθεί να εξηγήσει την κατάσταση αλλά και να δώσει την δικιά του γνώμη για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην Superleague.

Αργά το βράδυ της Παρασκευής (17/10) ανακοινώθηκε η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της κοινοπραξίας των σταθμών Νόβα-Άλφα και της διοργανώτριας αρχής της Σουπερλίγκα για την τηλεοπτική μετάδοση των ποδοσφαιρικών αγώνων 14 εκ των 16 ομάδων της κορυφαίας τη τάξει κατηγορίας. Ποιοι απουσιάζουν; Μα φυσικά, ο Ολυμπιακός και η Ξάνθη, οι 2 ομάδες, δηλαδή, που είχαν αυτοεξαιρεθεί από τον κύκλο της κεντρικής διαχείρισης.

Ειδικά η απόφαση του Ολυμπιακού πυροδότησε τεράστιο κύκλο αντιδράσεων. Η Σουπερλίγκα, διά του προέδρου της Κώστα Πηλαδάκη, όσο και άλλοι φορείς εξέφρασαν ένα μείγμα δυσαρέσκειας για την πράξη αυτή, και προτροπής ώστε να αναθεωρηθεί αυτή η απόφαση. Η ΑΕΚ προχώρησε παραπέρα, εκδίδοντας μία επιθετική ανακοίνωση. Ας μην ξεχνάμε, πως το όλο οικοδόμημα της Σουπερλίγκας στήθηκε εν πολλοίς στις πλάτες των τριών μεγάλων. Και, κακά τα ψέματα, ένα από τα θεμέλια της Σουπερλίγκας θα ήταν και η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, στα πρότυπα του Champions League. Αλλά και στις περισσότερες χώρες, ακόμα και τις ποδοσφαρικές υπερδυνάμεις, όπως η Αγγλία και η Ιταλία, το ίδιο μοντέλο εφαρμόζεται. Είναι αυτονόητο φυσικά πως η παρουσία του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού κρίνεται επιβεβλημένη, μιας και αυτές οι ομάδες έχουν αθροιστικό ποσοστό άνω του 50% του όγκου του φίλαθλου κόσμου. Ως γνωστόν, το σύστημα δουλεύει αμφίδρομα: όσο περισσότερους φιλάθλους έχεις, τόσο υψηλότερα θα αποτιμηθεί η αξία σου, γιατί μεγάλη τηλεθέαση ισοδυναμεί με πολλά έσοδα - για τις εταιρίες που θα ακριβοπληρώσουν την κάθε ομάδα, στην ουσία μάλλον θα ακριβοπληρώσουν την αναγνωρισιμότητα και τη δημοφιλία της.

Στην παρούσα περίπτωση, είναι θεμιτό μία ομάδα να προσπαθεί να εξασφαλίσει το μέγιστο δυνατό των εσόδων της. Εδώ, όμως, τίθεται το ερώτημα αν η πράξη αυτή θα αποβεί εν τέλει διαβρωτική για την Σουπερλίγκα και το ίδιο το πρωτάθλημα. Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση της υπόθεσης (όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η συμφωνία έκλεισε, ακόμα και χωρίς την Ξάνθη και τον Ολυμπιακό), μήπως η απουσία κάποιας ομάδας, με τη μία να είναι μία εκ των λαοφιλέστερων, αν όχι η πλέον λαοφιλής, αποδυναμώνει το «πακέτο» που έχει να πουλήσει η Σουπερλίγκα στα κανάλια, με συνέπεια, δηλαδή, το ποσό που θα λάβει από αυτά να είναι εμφανώς μικρότερο, άρα μειωμένα και τα έσοδα των ομάδων, και περισσότερο των λεγόμενων μικρών, άρα και λιγότερο δυνατές ομάδας, με άμεση συνεπαγωγή χαμηλότερο επίπεδο συναγωνισμού και ποιότητας στο πρωτάθλημα; Ελάχιστοι θα βρεθούν να διαφωνήσουν στο παραπάνω. Και τότε, μήπως είναι πλεονασμός να περιγράφουμε όλη αυτή την κατάσταση. Δε θα το έλεγα, καθώς με δεδομένα όλα αυτά, τί είναι αυτό που ωθεί τόσες ομάδες να αμφισβητούν τη διαδικασία;

Αν ενθυμούμαι καλώς, πριν 2-3 χρόνια είχε ξεσηκωθεί πολύς θόρυβος για την προσφορά της ΕΡΤ στους 2 «αιωνίους». Κοντά στα 2,5 εκ ευρώ περίπου για τον καθένα τους.Τώρα φημολογείται πως ο Ολυμπιακός έχει πρόταση από άλλο κανάλι (ΑΝΤ1), για να φτάσει τα 8 εκ., αντί 5 που θα έπαιρνε με την αρχική συμφωνία της κεντρικής διαχείρισης. Και υποθέτοντας ότι όλα αυτά γίνονται καθαρά λόγω οικονομικού συμφέροντος (ίσως υπάρχει και κάποιο βαθύτερο αίτιο, αλλά έτσι και αλλιώς αυτός ο χώρος εδώ μάλλον δεν προσφέρεται για σπεκουλάρισμα), θα μπορούσε κάποιος να κατηγορήσει τον Ολυμπιακό που «κρεμάει» τις άλλες ομάδες, πολλώ δε τις «μικρές», για να εξυπηρετήσει τη λύση που τον ωφελεί περισσότερο;

Αυτό το σημείο είναι αρκετά λεπτό, παρόλα αυτά θα θυμίσω πως και πριν 8-9 χρόνια περίπου, την εποχή των «παχέων αγελάδων», άμα τη είσοδο του τότε Alpha Digital στο τηλεοπτικό πεδίο, αυτοί που ωφελήθηκαν τα μέγιστα ήταν οι κυρίως «μικρές» ομάδες. Ο ξέφρενος ανταγωνισμός με τη Netmed (τότε...σήμερα Nova) οδήγησε σε δυσθεώρατα ύψη τις οικονομικές προσφορές προς τις ομάδες (σημαντικό: τότε δεν υπήρχε η κεντρική διαχείριση), και δόθηκαν πραγματικά εξαιρετικά μεγάλα συμβόλαιο σε ομάδες, στους αγώνες των οποίων οι θεατές μετά βίας έφταναν τετραψήφιο αριθμό. Θα περίμενε ίσως κανείς, ότι αυτά τα μεγάλα ποσά θα επενδύονταν σε υποδομές, διαδικασίες αποπληρωμής ήδη υπαρχόντων χρεών, γενικότερη αναβάθμιση του συστήματος. Όσο τα είδατε όλα αυτά εσείς, τόσο τα είδαμε και εμείς...Αντιθέτως, οι καταγγελίες και τα κριτικά δημοσιεύματα περί κακοδιαχείρισης και διασπάθισης του χρήματος από τα συστήματα των «προέδρων», τους μάνατζερς και τις αμφιβόλου ποιότητας μεταγραφές, έδιναν και έπαιρναν. Καμία βελτίωση επί της ουσίας δεν έλαβε χώρα, καμία ομάδα από τις λεγόμενες μικρές δεν έκανε σταθερά βήματα προόδου, το πρωτάθλημα σε καμία περίπτωση δεν ξέφυγε από τα συνηθισμένα, ο Έλληνας φίλαθλος συνέχισε να «απολαμβάνει» το ίδιο μίζερο, βαρετό, και σε κάθε περίπτωση κάκιστο ποδοσφαιρικό θέαμα, στα ίδια άθλια, απαρχαιωμένα και σίγουρα αντιποδοσφαιρικά γήπεδα της ελληνικής επικράτειας. Επομένως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος κυνικός νους: «εγώ θα διαφυλάξω τα συμφέροντα του συλλόγου μου κατά τον καλύτερο, κατ'εμέ, τρόπο, αφού ούτως ή αλλως οι άλλοι έχουν αποδειχτεί ανάξιοι να αξιοποιήσουν τα οφέλη από τον πακτωλό χρημάτων των τηλεοπτικών». Δεν ξέρω αν οι ιθύνοντες των αποσχισθέντων είναι θαυμαστές ενός του Τζέημς Μποντ και ασπάζονται το «Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν», εν προκειμένω πάντως δεν έκαναν κάτι παράνομο, ακόμα-ακόμα και αδικαιόλογητο, με βάση το «αμαρτωλό» ιστορικό που προαναφέρθηκε.

Εντούτοις, ειλικρινά, πιστεύω πως η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων είναι επιτακτική ανάγκη. Οι «μεγάλοι» οφείλουν να δώσουν έμμεσα, πλάγια τη βοήθεια τους στους «μικρούς», όχι απλά να «επιζήσουν», αλλά και για να ανταποδώσουν αυτή τη βοήθεια στους πρώτους. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ένας δύσκολος αντίπαλος και ένας αυξημένος ανταγωνισμός αποτελούν τον κινητήριο μοχλό και για τη δική μας βελτίωση, ή τουλάχιστον για κάτι που είναι σαφώς προτιμότερο από βαλτωμένες καταστάσεις, με τη συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων να φυτοζωούν. Αυτό το αποδεικνύουν χώρες με σαφώς ανώτερο ποδοσφαιρικό επίπεδο (και τί πιο τρανταχτό παράδειγμα από την Αγγλία), ενώ και χώρες με πρωτάθλημα περίπου στα ίδια μέτρα με το δικό μας, όπως η Σκωτία, ακολουθούν αυτή τη συνταγή. Ας μην ξεχνάμε πως το μοντέλο αυτό έχει ακολουθήσει και η UEFA στην πλέον πετυχημένη (και σε όρους τηλεθέασης και κέρδους) διασυλλογική διοργάνωση, το Champions League. Το πώς τα οφέλη του μοντέλου αυτού θα μετουσιωθούν σε χειροπιαστή βελτίωση του κάθε συλλόγου ατομικά, και του επιπέδου του ποδοσφαίρου μας συνολικά, είναι μία άλλη κουβέντα, και σίγουρα τον πρώτο λόγο σε αυτήν θα έχουν ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ, αυτοί δηλαδή, που με όλα τα καλά και τα άσχημά τους, είναι οι ατμομηχανές του Ελληνικού ποδοσφαίρου.