Betfair Official Blog

Ο "Ξανθός Άγγελος"

Click here to view market

Τα πράγματα βρίσκονται σε μία ιδιαίτερη στιγμή στην Ισπανία και ο Jonns μας αναλύει το προφίλ του ανθρώπου που βρίσκεται αυτή την στιγμή στην πιο δύσκολη θέση. Ο λόγος για τον Μπερντ Σούστερ της Ρεάλ Μαδρίτης

Το κλίμα απο καιρό δεν ήταν το καλύτερο στην ομάδα. Γενικότερα, η Ρεάλ Μαδρίτης είναι μία από αυτές τις ομάδες όπου 9 φορές μπορεί να έχεις κάνει την καλύτερη επιλογή, αλλά αρκεί μία κακιά στιγμή, μία λαθεμένη απόφαση, για να μπεις στο στόχαστρο και να αντικρίσεις την πόρτα της εξόδου. Το Σάββατο το βράδυ, το ασύλληπτο σουτ του Κανόμπιο δε χάρισε μόνο τη νίκη στη Βαγιαδολίδ, αλλά έφερε πιο κοντά στην απόλυση τον Μπερντ Σούστερ.

Βέβαια, στην περίπτωση του αγέρωχου Γερμανού τεχνικού αυτή η ήττα δεν ήταν το μοναδικό άσχημο αποτέλεσμα. Είχαν προηγηθεί αρκετά ακόμα τη φετινή περίοδο. Παρότι η ομάδα της Μαδρίτης ξεκίνησε ως το μεγάλο φαβορί της φετινής σεζόν, έχοντας νωπές τις δάφνες από την κατάκτηση του περσινού πρωταθλήματος και με ουσιαστικές προσθήκες, όπως αυτή του Ντε Λα Ρεντ, τα προβλήματα δεν άργησαν να ξεκινήσουν.

Φυσικά, όταν μιλάμε για το Σούστερ δεν αναφερόμαστε σε κάποιον νεόκοπο της προπονητικής. Πασίγνωστος παίκτης τη δεκαετία του '80, με εξαιρετική τεχνική -ειδικά για Γερμανός- και δυνατή προσωπικότητα, είχε συγκεντρώσει το ενδιαφέρον του τύπου της εποχής, όχι μόνο για τις αγωνιστικές του επιδόσεις, αλλά και για εξωαγωνιστικές πτυχές του χαρακτήρα του. Η άρνησή του να αγωνιστεί με την πανίσχυρη εκείνη την εποχή εθνική Δυτικής Γερμανίας αποδιδόταν στις διαφωνίες που είχε με τους προπονητές και κάποιους συμπαίκτες του, αλλά πίσω από τις κουρτίνες ψιθυριζόταν ότι όλα ήταν αποτέλεσμα της επιρροής μίας γυναίκας, μεγαλύτερης μάλιστα από εκείνον, με την οποία ο Σούστερ είχε δεσμό - αργότερα μάλιστα παντρεύτηκαν. Λεγόταν ότι η Γκάμπι προτιμούσε να έχει το Σούστερ από...κοντά και να περνάνε μαζί διακοπές στη Μαγιόρκα και άλλα καλοκαιρινά θέρετρα, από το να τον αφήνει να τρέχει στις προετοιμασίες και στις επισημες υποχρεώσεις της «Νασιοναλμανσάφτ».

Την ίδια δεκαετία, ο «Ξανθός Άγγελος» αποτελούσε ένα σημαίνον στέλεχος της Μπαρτσελόνα, αν και οι κόντρες με τους προπονητές των Μπλαουγκράνα δεν έλειπαν. Το καλοκαίρι του 1988 αφήνει την Μπαρτσελόνα για τη Ρεάλ, και αυτομάτως γίνεται περσόνα νον γκράτα στο λιμάνι της Καταλωνίας. Μεταπήδησε λίγο αργότερα στην Ατλέτικο Μαδρίτης, κάνοντας τον κύκλο και από τις 3 κορυφαίες ομάδες της Ισπανίας εκείνα τα χρόνια, ενώ είναι σαφές πως η 13χρονη παραμονή του στην Ιβηρική χώρα επηρέασε και τον τρόπο σκέψης του αναφορικά με τον τρόπο που πρέπει να παίζεται το ποδόσφαιρο, κάτι που φάνηκε στα χρόνια της καριέρας του ως προπονητής

Μετά από ένα μικρό πέρασμα από τις ομάδες της Κολωνία, και όντας πολύ φιλόδοξος, έχοντας πάντα μία από τις μεγάλες ομάδες της Ισπανίας στο μυαλό του, ο Σούστερ επέλεξε να ξεκινήσει την καριέρα του εκεί από μία άσημη ομάδα της Σεγκούντα, τη Χερέθ. Έμεινε εκεί για 2 σεζόν, και παρότι σε πολλά παιχνίδια η Χερέθ απέδωσε εντυπωσιακό ποδόσφαιρο, ο προβιβασμός στην Πριμέρα, που θα ισοδυναμούσε με ένα μικρό θαύμα, δεν ήρθε ποτέ. Όμως, η επιθετική φιλοσοφία που είχε εμφυσήσει ο Σούστερ στους παίκτες του, ακόμα και όταν αντιμετώπιζαν μεγαθήρια, όπως η Ατλέτικο Μαδρίτης, που τότε βρισκόταν στην ίδια κατηγορία, έκανε εντύπωση μεγάλη.

Αποχωρώντας απο τη Χερέθ, ακολούθησε μία μικρή περιπλάνηση στις Σαχτάρ και Λεβάντε, προτού έρθει η πρόταση από μία μικρή ομάδα της Μαδρίτης, τη Χετάφε. Η μεγάλη ευκαιρία! Με την ομάδα να βρίσκεται στην Πριμέρα, στη μύτη σχεδόν της Ρεάλ, ο Σούστερ ανέλαβε χωρίς δεύτερη σκέψη, και έφτιαξε ένα πολύ σφιχτό σύνολο, με πρώτα βιολιά τους Περνία, Παούνοβιτς και Κόντρα. Η Χετάφε, όπως κάποια χρόνια πριν και η Χερέθ, δεν ήταν η κλασσική μικρή ομάδα κλεισμένη στην περιοχή της, αλλά έβγαινε μπροστά, άνοιγε διαδρόμους, δημιουργούσε ευκαιρίες, πολιορκούσε τις αντίπαλες άμυνες - ακόμα και σε παιχνίδια με μεγάλους αντιπάλους. Η ομάδα προχώρησε πολύ μακριά και στο κύπελλο, ώσπου στα ημιτελικά βρήκε μπροστά της την Μπαρτσελόνα σε διπλά παιχνίδια. Και αν το 5-2 του Καμπ Νου έμεινε στην ιστορία για το αλα Μαραντόνα σλάλομ του Μέσι, η ρεβάνς στην έδρα της Χετάφε έχει μείνει αλησμόνητη. Εκεί, μια καταιγιστική γηπεδούχος, βγαλμένη από τα όνειρα του προπονητή της, ισοπέδωσε την τότε πρωταθλήτρια με 4-0, ένα αποτέλεσμα που έκανε πάταγο. Η ήττα στον τελικό από τη Σεβίλλη, μπορεί να της στέρησε ένα τρόπαιο, όχι όμως και την ευρωπαική συμμετοχή, αφού λόγω της συμεττοχής της Σεβίλλης, στο Τσάμπιονς Λιγκ, η Χετάφε βγήκε ως επιλαχούσα στο ΟΥΕΦΑ.

Με το Φάμπιο Καπέλο να αποχωρεί από τη Ρεάλ, αφού την είχε οδηγήσει και πάλι στην κατάκτηση του τίτλου, οι ιθύνοντες της Βασίλισσας, δε χρειάστηκαν να κοιτάξουν μακριά τους. Όχι πως και ο ίδιος ο Σούστερ δε χάρηκε, κάθε άλλο. Το ότι κατέβαλλε από τη δική του τσέπη τη ρήτρα προκειμένου να σπάσει το συμβόλαιο του στη Χετάφε και να γίνει προπονητής των Μερένγκες τα λέει όλα. Και επιτέλους, είχε πλέον βρει μία ομάδα που θα του προσέφερε όχι μόνο καλές συνθήκες εργασίες αλλά και υλικά πρώτης διαλογής για να φτιάξει αυτό το επιθετικογενές σύνολο που πάντα τον γοήτευε. Και όσο για την πίεση;...Μάλλον, ένας τόσο μπαρουτοκαπνισμένος ποδοσφαιράνθρωπος δύσκολα θα έπαιρνε χαμπάρι, άλλωστε για τον πάγκο της Ρεάλ δεν έγιναν όλα; Είχε μπροστά του αυτό που ήθελε σαν προπονητής και σκόπευε να πετύχει.

Η ομάδα ξεκινάει φουριόζα, τα επιθετικά όπλα της (Ραούλ, Μπαπτίστα, Φαν Νιστελρόι) λειτουργούν στην εντέλεια, η άμυνα ως συνήθως όχι τέλεια, αλλά παίκτες κορυφαίου επιπέδου όπως Καναβάρο και Ράμος ήταν υπεραρκετοί, για μία ομάδα που δύσκολα δε θα σκόραρε σε κάθε παιχνίδι, ούτως ή αλλως. Η σοβαρή κρίση μετά τον αποκλεισμό από τη Ρόμα στα νοκαουτ του Τσάμπιονς Λιγκ ξεπερνάται γρήγορα και η Ρεάλ Μαδρίτης, επωφελούμενη και από την απελπιστική κατάσταση της σπαρασσόμενης από εσωτερικές έριδες Μπαρτσελόνα, φτάνει στην κατάκτηση του 2ου συνεχόμενου πρωταθλήματος.

Η νέα σεζόν ξεκινάει με απώτερο σκοπό την επιστροφή στην κορυφή της Ευρώπης, 7 χρόνια μετά το τελευταίο Τσάμπιονς Λιγκ που κατέκτησε ο σύλλογος. Τα προβλήματα δεν αργούν να κάνουν την εμφάνισή τους, και σε συνδυασμό με διάφορους τραυματισμούς βασικών παικτών οδηγούν σε αρνητικά αποτελέσματα. Παρότι στο πρωτάθλημα ήταν μέχρι και το ματς με τη Βαγιαδολίδ σε απόσταση αναπνοής, οι 2 ήττες στο Τσάμπιονς Λιγκ από την λειψή Γιουβέντους -που αποδόθηκαν πέρα από την κλαση του Ντελ Πιέρο, και στην ολοκληρωτική επικράτηση του Ρανιέρι στη σκακιέρα της τακτικής- και ο αποκλεισμός στο κύπελλο από τη Ρεάλ Ουνιόν μέσα στο Μπερναμπέου ταρακούνησαν για τα καλά τον μυστακοφόρο τεχνικό.

Η αλήθεια είναι πως ο Σούστερ σε κάποια στιγμή προδόθηκε από τις απουσίες. Ειδικά, αυτή του Φαν Νιστελρόι είναι καταδικαστική, καθώς όσο καλοί και αν είναι οι Ραούλ και Χιγκουαϊν, η εκτελεστική ικανότητα του Ολλανδού είναι μοναδική, και η παρουσία του καθοριστική στο σύστημα που αρέσει στο Σούστερ. Πλήγμα επίσης αποτέλεσε και ο βαρύς τραυματισμός του Ντιαρά στο κέντρο, που παράλληλα με την απουσία του Ντε Λα Ρεντ άφηναν πολλές φορές ακάλυπτη την άμυνα, ενώ η πώληση του Ρομπίνιο στην Μάντσεστερ Σίτυ αφαίρεσε από τη Μαδρίτη τον καλύτερο διεμβολιστή της, που πολλές φορές ξεκλείδωνε κλειστές άμυνες και «ξελάσπωνε» την ομάδα του.

Αυτή τη στιγμή, μετά και την ήττα στο Ζοσέ Ζορίγια, η θέση του Ισπανοαναθρεμμένου τεχνικού είναι σαφώς επισφαλής. Μοιραία, οι αποδόσεις της Ρεάλ για κατάκτηση τροπαίων έχουν πέσει αισθητά. Στο Τσάμπιονς Λιγκ δίνεται 15.5 (λογικό, καθώς δεν έχει καν εξασφαλίσει την πρόκριση στην επόμενη φάση, με την επικίνδυνη Ζενίτ να καιροφυλαχτεί για να αρπάξει τη δεύτερη θέση στις δυο τελευταίες αγωνιστικές), ενώ στην Ισπανία η απόδοση για να διατηρήσει τα σκήπτρα της φτάνει το 4.8. Την ίδια ώρα, ονόματα όπως αυτά του Φραν Ράικαρντ και του Χουάντε Ράμος κάνουν την εμφάνιση τους ως υποψήφιοι αντικαταστάτες του Σούστερ. Ο Σούστερ ξέρει ότι είναι υπό τεράστια πίεση και το παιχνίδι είναι στα χέρια της διοίκησης της Ρεάλ. Πιθανώς, αν ήταν άλλος προπονητής στη θέση του, αυτή τη στιγμή θα έψαχνε για την επόμενη δουλειά. Αν, όμως, ο Ραμόν Καλντερόν αποφασίσει τελικά να συνεχίσει με τον «Ξανθό Άγγελο», τότε μην αποκλείσετε τίποτα. Άλλωστε, ούτε σαν παίκτης ούτε σαν προπονητής ο Μπερντ Σούστερ ήταν ποτέ ο πιο προβλέψιμος άνθρωπος του κόσμου.