Betfair Official Blog

Όλα είναι θέμα συστήματος...

Click here to view market

Ο Jonns μας κάνει μία ανάλυση του ντέρμπι και μας μιλάει για τί θα πρέπει να περιμένουμε σήμερα στο ΟΑΚΑ

Έφτασε λοιπόν η στιγμή για το μεγάλο ντέρμπυ του Ελληνικού πρωταθλήματος. Σε ένα παιχνίδι που δύσκολα χωρούν προγνωστικά συνήθως, και οι προβλέψεις διαψεύδονται αρκετές φορές, θα επιχειρήσουμε μία μικρή ανάλυση, βασιζόμενοι στα όσα έχουν δείξει μέχρι στιγμής οι 2 ομάδες.

Πρώτα από όλα, η μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού στη Βρέμη βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων. Και κάτι τέτοιο είναι βέβαια φυσιολογικό, αφενός γιατί η εμφάνιση των Πρασίνων ήταν πραγματικά εκπληκτική, αφετέτου διότι ήρθε λίγο μετά από μερικά ανεπιτυχή αποτελέσματα, τα οποία είχαν εγείρει στα ΜΜΕ ακόμα και θέμα προπονητή, αν και αυτοί που ξέρουν καλύτερα (βλ. Βγενόπουλος) διαβεβαίωναν πως τέτοιο θέμα δεν τίθεται. Πάντως, για όσους είχαν δει και τα παιχνίδια με Ηρακλή και Εργοτέλη, ήταν εμφανή τα δείγματα βελτίωσης της ομάδας, μετά την αλλαγή του αγωνιστικού στυλ προς το πιο επιθετικό, και δε θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο ΠΑΟ θα μπορούσε να είχε σκοράρει περισσότερα γκολ, που εν τέλει θα τον γλίτωναν από τις γκέλες.

Ο Χενκ Τεν Κάτε προς στιγμήν πέρασε στο 4-4-2, όμως αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι η προσήλωσή του και η πίστη του στο 4-2-3-1, το οποίο στη Βρέμη μετέτρεψε σε αυστηρό 4-3-2-1, βάζοντας δηλαδή 3 αμυντικά χαφ (Τζιώλη που έκανε το παιχνίδι της ζωής του, Ζιλμπέρτο και Σιμάο), να «προστατεύουν» το ευάλωτο όπως έχει αποδειχθεί κέντρο άμυνάς του ΠΑΟ, αποτελούμενο στις περισσότερες των περιπτώσεων από τους Βύντρα και Σαριέγκι, ενώ και οι ακραίοι μπακ, συνήθως οι Σπυρόπουλος και Νίλσον δε θεωρούνται και οι καλύτεροι αμυντικοί. Πραγματικά, αυτή τη φορά η άμυνα, δεχόμενη σαφώς λιγότερη πίεση (λ.χ. ο Σιμάο «κλείδωσε» τον Ντιέγκο) ήταν σχεδόν αλάνθαστη. Μπροστά από τα αμυντικά χαφ, οι Καραγκούνης και Γκάμπριελ, βοηθούσαν όποτε χρειαζόταν, αλλά κυρίως έβγαζαν την ομάδα μπροστά, και ειδικά για το Βραζιλιάνο, ο Τεν Κάτε φαίνεται πως βρήκε μία θέση που του πηγαίνει «κουτί», αφού κρίνει ότι δεν μπορεί να κάνει επαρκώς τη δουλειά του δεξιού μπακ, τουλάχιστον στις παρούσες συνθήκες. Ίσως με κάποιο άλλο αμυντικό δίδυμο ή/και με τη συνολική αμυντική λειτουργία της ομάδας σταθεροποιημένη, να παίξει ο επιθετικογενής Γκάμπριελ στη θέση για την οποία αποκτήθηκε.

Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός προσπαθεί να υιοθετήσει ένα διαφορετικό στυλ. Ο Βαλβέρδε, παρότι δεν είναι σε καμία περίπτωση θιασώτης του Κατενάτσιο, αποτελεί εντούτοις έναν προπονητή που του αρέσει να προφυλάσσει τα νώτα του σε πρώτη φάση, και πάνω σε αυτό δίνει μεγάλη έμφαση και στον Ολυμπιακό. Στην Εσπανιόλ είχε πολλά χαφ να βγαίνουν από πίσω, και το δεινό σκόρερ Ραούλ Ταμούδο να παίζει μόνος του ως αιχμή του δόρατος. Δεν ξέρω κατά πόσον καλά θα το δεχτούν αυτό οι οπαδοί του Ολυμπιακού, που έχουν συνηθίσει την ομάδα τους να βγαίνει «φουλ-μπροστά», ειδικά στα ελληνικά παιχνίδια, πάντως ο Βάσκος είναι αποφασισμένος να επιβάλλει τη δική του τακτική, γι'αυτό και σε πολλά παιχνίδια θυσιάζει και τη θέση του 2ου επιθετικού, για να ενισχύσει το κέντρο του, συνάμα και το κέντρο άμυνας με τους Ζεβλάκοφ και Παπαδόπουλο, κάτι που αναμένεται να κάνει και στο ντέρμπυ. Βέβαια, αυτό προξενεί κάποιες φορές και παράπλευρες αντιδράσεις - θυμηθείτε την «αφιέρωση» του Κοβάσεβιτς στο γκολ επί της ΑΕΚ...

Ένα άλλο σημείο που μπορεί να παίξει ρόλο στο αυριανό παιχνίδι είναι η συμμετοχή ενός εκ των Τζόρτζεβιτς και Λέτο. Ο δεύτερος ήρθε από τη Λίβερπουλ ως δανεικός το καλοκαίρι, και στο πρώτο φιλικό που αγωνίστηκε κέρδισε με μερικές όμορφες ενέργειές του τη συμπάθεια του κόσμου, η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη, ενώ μερικές δηλώσεις του δε χτύπησαν καθόλου καλά. Είναι πάντως στο μυαλό του Βαλβέρδε για το ματς. Από την άλλη, ο Τζόρτζεβιτς είναι σίγουρα μπαρουτοκαπνισμένος και έχει φάει αυτά τα παιχνίδια με το κουτάλι. Έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε μεγάλες νίκες του ΟΣΦΠ, ενώ οι κακές του στιγμές, όσες μπορεί τουλάχιστον να θυμηθεί ο γράφων, είναι ελάχιστες. Έχει την αύρα του νικητή και όνομα αναγνωρισμένο, και ίσως η άμυνα του Παναθηναϊκού τον προσέξει και αναλωθεί πάνω του περισσότερο, αλλά τα χρόνια έχουν περάσει και δύσκολα μπορεί να βγάλει έναν αγώνα ολόκληρο σε φουλ ρυθμό.

Αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε 2 παίκτες που μπορεί να είναι βαρόμετρα για το παιχνίδι, όσο μπορεί να γίνει αυτό βέβαια, θα ρισκάραμε με τους Γκάμπριελ και Γκαλέτι.
Για το μεν Βραζιλιάνο γράψαμε και πιο πάνω. Εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, ταχύτητα και στη θέση που χρησιμοποιείται αυτή τη στιγμή μπορεί να έρθει από τα μετόπισθεν και να χτυπήσει σαν «κόμπρα». Ένας πραγματικά πολύ επικίνδυνος παίκτης, που συν τοις άλλοις διαθέτει καλό σωματότυπο και δύσκολα «τζατζάρεται» στις προσωπικές μονομαχίες, σε αντίθεση επί παραδείγματι με το Νίνη, ο οποίος αν και βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα πριν 2 χρόνια στο 0-1 του Καραϊσκάκη, εξουδετερώθηκε πλήρως από το Ζεβλάκοφ, ο οποίος τον έπαιξε κυρίως με το σώμα, σκληρά αλλά καθαρά.

Για το δε Αργεντίνο, του οποίου η αξία δεν αμφισβητείται, υπάρχει η προσμονή των ανθρώπων του Ολυμπιακού για ένα καλό παιχνίδι εκτός έδρας. Είναι αλήθεια, ότι η απόδοση του δεξιού εξτρέμ των φιλοξενούμενων περνάει μεγάλες αυξομειώσεις, και ο παίκτης όσο κυριαρχεί στα παιχνίδια στο Φάληρο, άλλο τόσο χάνεται μακριά από το Καραϊσκάκη.

Όσο δύσκολη και να είναι η πρόγνωση ενός ντέρμπυ μεταξύ των Μεγάλων, συνήθως η ψυχολογία αποδεικνύεται καθοριστικότερος παράγων, απ'οτι η φόρμα ή η δυναμικότητα. Και στο δεδομένο χρονικό σημείο, στο συγκεκριμένο πεδίο δείχνει να υπερτερεί ο Παναθηναϊκός, απόρροια του 0-3 της Βρέμης, αλλά και της πολύτιμης νίκης της προηγούμενης βδομάδας στη Νέα Σμύρνη, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι στις τάξεις του Ολυμπιακού δεν υπάρχει καλό τμήμα. Θα πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι και στο παρελθόν, σε ανάλογες περιπτώσεις μετά από μεγάλες επιτυχίες των Πρασίνων σε ευρωπαϊκά παιχνίδια, ο Ολυμπιακός είχε καταφέρει να φύγει αλώβητος ή και νικητής από την έδρα του αντιπάλου του.

Αποφεύγοντας εντέχνως τα προγνωστικά για τον τελικό νικητή, θα ρισκάρουμε μία πρόβλεψη για το σκόρερ και τον αριθμό των γκολ. Παρότι και οι δύο ομάδες μπορούν να δημιουργήσουν αξιόλογες φάσεις για τους επιθετικούς τους - μάλλον θα ξεκινήσουν αμφότερες με έναν φουνταριστό, τους Μάντζιο και Ντιόγκο αντίστοιχα - τα «σφιχτά» σχήματα που αναμένεται να παρατάξουν οι προπονητές στρέφουν τη σκέψη πέρα από την κλασσική οργανωμένη επίθεση που καταλήγει σε γκολ από τον στράικερ της ομάδας, δηλαδή σε εναλλακτικούς τρόπους σκοραρίσματος,. Ένα κραυγαλέο λάθος της άμυνας όπως έκανε η ΑΕΚ και έδωσε την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να ανοίξει το σκορ στο φετινό μεταξύ τους παιχνίδι, ή όπως είχε κάνει πέρσυ ο Σαριέγκι στο ματς του Κυπέλλου δίνοντας γκολ στο πιάτο στον Κοβάσεβιτς, ή πρόπερσυ ο Κωστούλας στη σέντρα του Βίκτορ; Γιατί όχι και μία στημένη φάση; Κάποιο κόρνερ ή φάουλ; Αυτό ακούγεται πιο ελκυστικό και θα το προτιμήσουμε, μιας και οι 2 ομάδες διαθέτουν ικανούς κεφαλοσφαιριστές, όχι κατ'ανάγκην επιθετικούς - Βύντρα, Ζιλμπέρτο, Σιμάο, Αβρ.Παπαδόπουλος, Ζεβλάκοφ, Στολτίδης. Και ίσως αν αυτό το γκολ έρθει νωρίς, χαλαρώσουν και οι άμυνες, και δούμε είτε στην πίεση (του υπολείποντος) είτε στην αντεπίθεση (του προπορευόμενου) περισσότερα γκολ, μιας και ούτε το ένα ούτε το άλλο κεντρικό δίδυμο εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη σε ανοιχτούς χώρους (Over2.5 @ 2.26).

Καλό παιχνίδι και καλή διασκέδαση.