Betfair Official Blog

Jonns: ΤΣΣΚΑ... χωρίς ιδιαίτερες συστάσεις!

Click here to view market

Είχαμε γράψει την περασμένη βδομάδα για τη Σιένα. Μία ομάδα που έχει κάνει το ξεπέταγμα τα τελευταία χρόνια και έχει πλέον φτάσει σε σημείο απόλυτης κυριαρχίας στην Ιταλία, ενώ αποτελεί και σοβαρή διεκδικήτρια του ευρωπαϊκού τίτλου.

Αυτή τη φορά θα πούμε λίγα λόγια για μία πολύ πιο γνωστή, πολύ πιο «ιστορική» και πολύ πιο ακριβή - για να μιλάμε και με τη γλώσσα του χρήματος - ομάδα. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης ΤΣΣΚΑ δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι μια σταθερή δύναμη του ευρωπαϊκού μπάσκετ, και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια δίνει ανελλιπώς το παρών στα φάιναλ-φορ.

Από τα μέσα εώς και τα τέλη της δεκαετίας του '90, η ομάδα προσπαθούσε να επιστρέψει στην ελίτ του τότε κυπέλλου Πρωταθλητριών. Η συμμετοχή της στο φάιναλ-φορ του 1996 στο Παρίσι, όπου και έχασε από τον ΠΑΟ στην ημιτελικό, ήταν ένα πρώτο σημάδι, για να ακολουθήσει μετά από 5 χρόνια μία δεύτερη συμμετοχή στα τελικά της Σουπρολίγκα, με τους Μοσχοβίτες να αναδεικνύουν ένα νεαρό, εξαιρετικά αδύνατο, «νευρώδη» θα έλεγε κανείς, ξανθομάλλη φόργουορντ που άκουγε στο όνομα Αντρέι Κιριλένκο. Εν τέλει, ο Κιριλένκο έφυγε για τη Γιούτα, όπου έγινε ο γνωστός βασικός και αναντικατάστατος ΑΚ-47 των Τζαζ, αλλά τα αμέτρητα δολλάρια που εισέρρευσαν στα ταμεία της ομάδας, από τους περίφημους βαθύπλουτους ολιγάρχες-χρηματοδότες της ομάδας έθεσαν τις βάσεις για τη δημιουργία ενός πανίσχυρου συνόλου, το οποίο από το 2003 έγινε σταθερός θαμώνας του μεγάλου ραντεβού της Ευρωλίγκας κάθε Μάιο.

Η πρόσληψη του Ίβκοβιτς ως προπονητή ήταν καθοριστική, ακόμα περισσότερο όμως ήταν αυτή του Κούσενκο ως τεχνικού διευθυντή. Ο πανέξυπνος Σεργκέι οργάνωσε την άλλοτε ομάδα του Στρατού σε αμιγώς δυτικά πρότυπα, σε σημείο που η δομή και η ευρυθμία της να συγκρίνεται με ομάδες του ΝΒΑ. Παράλληλα, φρόντισε να πάρει ο,τι καλύτερο κυκλοφορούσε στην αγορά. Έλληνες, Αυστραλοί, Σλοβένοι, Αμερικανοί και γενικά ο οποιοσδήποτε μπορούσε πλέον κατόπιν αδράς αμοιβής να φορέσει την θρυλική φανέλα της - όσο και αν γκρίνιαζε ο «πατριάρχης» του συλλόγου, ο μεγάλος Αλεξάντερ Γκομέλσκι, ο οποίος σε μία αποστροφή του συγχαρητήριου λόγου του προς το εφηβικό τμήμα της ομάδας, είχε πει: «Εσείς είστε η πραγματική ΤΣΣΚΑ - όχι εκείνοι οι άλλοι (σ.σ. η πρώτη ομάδα)».

Παρόλα αυτά, τα συνεχόμενα πρωταθλήματα και κύπελλα στην εγχώρια σκηνή ικανοποιούσαν τον Κούσενκο, και βέβαια και τους ιθύνοντες, ιδιαίτερα τον περίφημο σκιώδη 40άρη πρόεδρο Μιχαήλ Προκχόροφ - έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Το πρόγραμμα δούλευε στην εντέλεια, και η αγωνιστική ακμή της ΤΣΣΚΑ θα «συνέπεφτε» με τη διοργάνωση του φάιναλ-φορ στη Μόσχα κατά τη σεζόν 2004-2005.

Και πράγματι, εκείνη τη σεζόν, η ΤΣΣΚΑ, στην κορύφωση του τριετούς πλάνου, παρουσίασε ένα ασύλληπτο σύνολο, γεμάτο από ακριβοπληρωμένους αστέρες, με τρομακτικό βάθος πάγκου και μετά από δύο γεμάτα χρόνια δουλειάς δίπλα σε έναν από τους μεγάλους δασκάλους του Γιουγκοσλαβικού μπάσκετ, όπως ήταν ο Ίβκοβιτς. Το 37-0 με το οποίο ξεκίνησε τη χρονιά - και το οποίο διακόπηκε μετά από μία ήττα σε αδιάφορο παιχνίδι από την Μπαρτσελόνα, κατά...παραγγελία του ίδιου του Ίβκοβιτς, είχε τρομοκρατήσει την μπασκετική Ευρώπη, που θεωρούσε δεδομένη την επόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης... Τελικά, αποδείχθηκε πως κάποιοι τύποι από την Βιτόρια της Ισπανίας είχαν αντιρρήσεις - ειδικά ένας ξανθομάλλης Λιθουανός, που μετά από μία εκπληκτική εμφάνιση στον ημιτελικό της Μόσχας διέλυσε τα όνειρα του Κούσενκο, του Ίβκοβιτς και των παικτών του. Η Ταού μόλις είχε βγάλει νοκ-αουτ το φόβητρο το «θηρίο», και είχε ανοίξει το δρόμο στη Μακάμπι για το ριπίτ.

Ευτυχώς για την ΤΣΣΚΑ, οι διοικούντες και ειδικά ο Κούσενκο, κράτησαν την ψυχραιμία τους. Δε διέλυσαν την ομάδα, απλά φρόντισαν να αντικαταστήσουν τον αποχωρήσαντα Ίβκοβιτς με έναν άλλο προπονητή υψηλού επιπέδου, που είχε στο παρελθόν κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο - τον Ετόρε Μεσίνα. Ο Ιταλός κράτησε τον ίδιο κορμό, προσθέτοντας μερικούς παίκτες δικής τους επιλογής, όπως το πουλέν του Ματίας Σμόντιζ ή τον Βαν Ντεν Σπίγκελ που αντικατέστησε τον Άντερσεν στη ρακέτα, όταν ο τελευταίος υπέστη βαρύ τραυματισμό, και τελικά αυτό που δεν κατάφερε μέσα στο σπίτι της η ΤΣΣΚΑ, το γεύτηκε τον Απρίλιο του 2006, όταν με κορυφαίο τον Παπαλουκά, νίκησε στον τελικό της Πράγας τη Μακάμπι. Έπρεπε να περάσουν 35 χρόνια, από το 1971, όταν με μπροστάρη το μυθικό Σεργκέι Μπέλοφ, πατούσε την κορυφή η ΤΣΣΚΑ για τελευταία φορά.

Είναι αξιοσημείωτο, πως το 2005 πολύ δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να βρει την ΤΣΣΚΑ σε τιμές μεγαλύτερες του 2.75 για κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Τόσο δυνατή φαινόταν στα μάτια των περισσοτέρων. Αντιθέτως, η χρονιά 2005-06 τη βρήκε να ξεκινάει από την 4η-5η θέση των εκτιμήσεων. Στο δε φάιναλ-φορ, η κατάκτηση του τροπαίου έδινε περίπου 4.00, ενώ και στον τελικό απέναντι στην ομάδα από το Τελ-Αβίβ, η ΤΣΣΚΑ ήταν το φαβορί, και η νίκη της έφθασε να πληρώνει μέχρι και 2.40-2.50!

Τα επόμενα δύο χρόνια, η ομάδα δεν άλλαξε πολύ, άλλωστε πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν την πετυχημένη συνταγή; Η ομάδα έφτασε στον τελικό της Ευρωλίγκας και το 2007, όπου και υπέκυψε από τον Παναθηναϊκό σε έναν εξαιρετικό τελικό με 93-91, ενώ διατήρησε τα σκήπτρα στη Ρωσία, παρά τον έντονο ανταγωνισμό από άλλες πλούσιες και ισχυρές ομάδες, όπως η Δυναμό και η Κίμκι. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, έκανε κίνηση ματ, αποσπώντας από τους πρωταθλητές Ευρώπης το Ραμούνας Σισκάουσκας, στην ουσία τον άνθρωπο που την είχε ρίξει στο καναβάτσο στον τελικό της Αθήνας, δύο μήνες πριν. Και με τους Πράσινους να χάνουν τη χημεία τους και να αποκλείονται στη φάση των 16, καθώς και με τις Ισπανικές Ρεάλ και Μπαρτσελόνα κατώτερες των περιστάσεων, η ΤΣΣΚΑ έφτασε σε άλλη μία κατάκτηση πέρσι τον Μάιο στη Μαδρίτη, νικώντας κατά σειρά την Ταού και τη Μακάμπι. Επρόκειτο ίσως για την ευκολότερη κατάκτηση του τροπαίου από ομάδα, τα τελευταία χρόνια, και είναι χαρακτηριστικό πως παρά τη συνεχή πτώση της απόδοσής της, καθώς πλησίαζαν οι αγώνες του φάιναλ-φορ, οι περισσότεροι συνέχιζαν να ποντάρουν στην ομάδα του Μεσίνα, ενδεικτικό της εμπιστοσύνης που έτρεφαν στην εμφανή αγωνιστική ανωτερότητα της Ρωσικής ομάδας.

Ας μην πούμε τώρα πολλά πράγματα για τη φετινή ΤΣΣΚΑ, καθώς φθάνοντας στα μισά της πρώτης φάσης της Ευρωλίγκας, θα κάνουμε μία μικρή ανασκόπηση περί του τί έχουμε δει μέχρι τώρα, και σίγουρα θα υπάρχει αναφορά και στη σαρωτική, για άλλη μία χρονιά, ΤΣΣΚΑ. Προς το παρόν, είναι χρήσιμο να αναφέρουμε πως είναι στην πρώτη θέση των προγνωστικών για κατάκτηση και του φετινού τίτλου, σε απόδοση κοντά στο 3.05, και καθώς θα ανοίγει η αγορά του νικητή της διοργάνωσης μάλλον δύσκολα θα τη δούμε να υπερβαίνει το 3.50, ενώ ειδικότερα για απόψε το βράδυ, την περιμένει στη Χάλα Πιονίρ - και με αβαντάζ 8.5 πόντων σε τιμή κοντά στο 2.10 - η ενθουσιώδης Παρτιζάν των Βελίτσκοβιτς και Τέπιτς. Μένει να δούμε αν το ρώσικο Εξπρές θα κάνει στάση στο Βελιγράδι ή θα συνεχίσει απρόσκοπτα την αήττητη πορεία του προς ένα ακόμα φάιναλ-φορ.