Betfair Official Blog

Από το Κύπελλο Εθνών, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

Click here to view market

Ισπανία και Γερμανία διεκδικούν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008 στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας. «Πάντσερ» και «φούριας ρόχας» θα κοντραριστούν για να διαδεχθούν την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης. Πώς ξεκίνησε όμως αυτή η διοργάνωση;

Το πρώτο Κύπελλο Εθνών Ευρώπης διεξήχθη το 1960 στην Γαλλία. Ένα τουρνουά που ήταν η μετενσάρκωση της ιδέας του Γάλλου Ανρί Ντελονέ. Λόγω του φορμάτ της διοργάνωσης (οκτώ ομάδες σε τέσσερα ζευγάρια που έπαιξαν μεταξύ τους εντός και εκτός έδρας), έλειπαν αρκετές από λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις. Στον τελικό έφτασαν Σοβιετική Ένωση και Γιουγκοσλαβία, με την ΕΣΣΔ - στις τάξεις της οποίας δέσποζε η μορφή του Λεβ Γιασίν - να κερδίζει 2-1 στην παράταση, κατακτώντας το πρώτο τρόπαιο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Ισπανία ήταν αυτή που φιλοξένησε τη διοργάνωση. Σε συλλογικό επίπεδο η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτούσε όποιον τίτλο έβρισκε μπροστά της, ενώ στην χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου, η πιο μεγάλη φυσιογνωμία ήταν αυτή του... δικτάτορα Φράνκο, ο οποίος ήθελε να κατακτήσει η πατρίδα του τον τίτλο, για να ανέβει ακόμα περισσότερο στη συνείδηση της Γηραιάς Ηπείρου. Οι «φούριας ρόχας» δεν του χάλασαν το χατίρι, κέρδισαν στον τελικό 2-1 την ΕΣΣΔ, κατακτώντας τον μοναδικό τίτλο στην μέχρι τώρα ιστορία τους.

Η διοργάνωση παρέμεινε στην Μεσόγειο, αλλά το 1968 έγινε στην Ιταλία. Οι οικοδεσπότες είχαν μια νεανική ομάδα, με αστέρια όπως οι Τζίτζι Ρίβα, Ντίνο Τζοφ και άλλοι. Για δεύτερο συνεχόμενο τουρνουά, η διοργανώτρια χώρα φτάνει μέχρι και την κατάκτηση του τροπαίου, αφού η «σκουάτρα ατζούρα» επικράτησε στον επαναληπτικό τελικό 2-0 της Γιουγκοσλαβίας - το πρώτο παιχνίδι είχε λήξει 1-1. Κλου της διοργάνωσης; Η πρόκριση της Ιταλίας στον τελικό χάρη στο... στρίψιμο νομίσματος στον ημιτελικό, έναντι της «άτυχης» Σοβιετικής Ένωσης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το Βέλγιο δεν κατάφερε να επαναλάβει τις επιτυχίες της Ισπανίας και της Ιταλίας. Η Δυτική Γερμανία, στηριζόμενη στους παίκτες της Μπάγερν Μονάχου και της Γκλάντμπαχ, κατάφερε να κερδίσει τη διοργάνωση, κερδίζοντας πολύ εύκολα στον τελικό την Σοβιετική Ένωση με σκορ 3-0. Φραντς Μπεκενμπάουερ, Γκερντ Μίλερ και η υπόλοιπη παρέα του Χέλμουτ Σεν, έκανε πάρτι στο τουρνουά!

Το 1976 την διοργάνωση ανέλαβε να φιλοξενήσει η Γιουγκοσλαβία. Οι δυο ημιτελικοί έμειναν στην ιστορία. Όχι μόνο επειδή πήγαν και οι δυο στην παράταση, αλλά και γιατί σε αυτούς συμμετείχαν οι οικοδεσπότες, η Δυτική Γερμανία (που ήταν και παγκόσμια πρωταθλήτρια), η Ολλανδία των Γιόχαν Κρόιφ και Γιόχαν Νέεσκενς και η Τσεχοσλοβακία του Αντόνιν Πανένκα. Στον τελικό, Τσεχοσλοβακία και Δυτική Γερμανία αναδεικνύονται ισόπαλες 2-2 και το παιχνίδι πηγαίνει στα πέναλτι. στο τελευταίο, ο Πανένκα περιμένει τον Ζεπ Μάγιερ να πέσει και με ένα σκαφτό σουτ χαρίζει τον τίτλο στην χώρα του και... μένει για πάντα στην ιστορία! Σημαδιακό για τρεις λόγους ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 της Ιταλίας. Πρώτον γιατί για πρώτη φορά συμμετείχε η Ελλάδα (πήρε και μια ισοπαλία από την Δυτική Γερμανία), δεύτερον γιατί για πρώτη φορά οι οκτώ ομάδες χωρίστηκαν σε δυο ομίλους - με τον πρώτο του κάθε ομίλου να περνάει στον τελικό - και δεύτερον επειδή το πήρε για δεύτερη φορά η Δυτική Γερμανία, με αστέρια τους Μπερντ Σούστερ και Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε. Τα «πάντσερ» πήραν την πρώτη θέση στον όμιλό τους και στον τελικό κέρδισαν 2-1 το Βέλγιο, με τον Χορστ Χρούμπες να σκοράρει στο 89'.

Το 1984 η Γαλλία βάλθηκε να μιμηθεί τις Ισπανία και Ιταλία των πρώτων χρόνων της διοργάνωσης. Ήταν η οικοδέσποινα του τουρνουά και έπρεπε να κάνει μια πολύ καλή πορεία, γιατί όχι να κατακτήσει και το τρόπαιο. Και με παίκτες όπως ο Μισέλ Πλατινί, ο Ζαν Τιγκανά, ο Μανουέλ Αμορός και αρκετούς ακόμα, κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τίτλο, κερδίζοντας 2-0 στον τελικό την Ισπανία. Στην ιστορία, όμως, έμειναν οι δυο ημιτελικοί - με τους «φούριας ρόχας» να αποκλείουν στα πέναλτι την Δανία και τους «τρικολόρ» στην παράταση τους Πορτογάλους, με το παιχνίδι αυτό να είναι ένα από τα πλέον κλασικά στην ιστορία του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου». Το 1988 ήταν η σειρά της Γερμανίας να φιλοξενήσει το τουρνουά. Στον τελικό έφτασαν δυο μεγάλες ομάδες εκείνης της εποχής. Η Ολλανδία των Μάρκο φαν Μπάστεν, Ρουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ και η Σοβιετική Ένωση των Όλεγκ Προτάσοφ, Γκενάντι Λιτόφτσενκο και Ρινάντ Ντασάεφ. Οι «οράνιε» πήραν τον τίτλο κερδίζοντας 2-0, με το γκολ του Φαν Μπάστεν να έχει μείνει στην ιστορία και να χαρακτηρίζεται - όχι άδικα - ως το κορυφαίο όλων των εποχών.

Το 1992 στην Σουηδία συντελέστηκε η πρώτη μεγάλη έκπληξη. Λόγω της κρίσης που είχε ξεσπάσει στα Βαλκάνια και είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η Δανία κλήθηκε να πάρει τη θέση των «πλάβι». Οι παίκτες της μαζεύτηκαν... από τις παραλίες, ο μεγάλος σταρ Μίκαελ Λάουντρουπ δεν εμφανίστηκε ποτέ, αλλά εκεί ήταν ο αδερφός του, Μπρίαν. Εκεί ήταν και ο Πίτερ Σμάιχελ. Από το πουθενά, οι Δανοί έφτασαν στον τελικό, κέρδισαν 2-0 την Γερμανία, σε μια διοργάνωση που την χαρακτήρισε το κάτω του μετρίου θέαμα. Το 1996 «το ποδόσφαιρο γύρισε σπίτι του». Η Αγγλία φιλοξενεί τη διοργάνωση, με στόχο να πάρει μια κούπα μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, που και πάλι είχε διοργανώσει. Για πρώτη φορά μετέχουν 16 ομάδες χωρισμένες σε τέσσερις ομίλους, αλλά τα «λιοντάρια» αποκλείστηκαν στα πέναλτι από τους μετέπειτα κατόχους, Γερμανούς. Τα «πάντσερ» κέρδισαν στον τελικό 2-1 την Τσεχία των Πάβελ Νέντβεντ, Κάρελ Πομπόρσκι στην παράταση, χάρη στον κανονισμό του «ξαφνικού θανάτου» - που στη συνέχεια καταργήθηκε - και τον Όλιβερ Μπίρχοφ να αναδεικνύεται σε μεγάλη μορφή του τουρνουά!

Για πρώτη φορά στα χρονικά, δυο χώρες συνδιοργανώνουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το 2000, Ολλανδία και Βέλγιο ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας το έργο και τα κατάφεραν πολύ καλά. Οι «οράνιε» μάλιστα, έφτασαν και μέχρι τα ημιτελικά, αλλά αποκλείστηκαν στα πέναλτι από την Ιταλία. Στον τελικό, όμως, υπήρχε ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο Νταβίντ Τρεζεγκέ, ο Τιερί Ανρί. Η Γαλλία ισοφάρισε την «σκουάτρα ατζούρα» στο 90' και στην παράταση κέρδισε 2-1, κατακτώντας για δεύτερη φορά στην ιστορία της τον τίτλο. Το 2004 θα μείνει ανεξίτηλα γραμμένο στη μνήμη όλων των Ελλήνων και όχι μόνο. Η Ελλάδα πήγε στην Πορτογαλία συμμετέχοντας για δεύτερη φορά στα τελικά διοργάνωσης. Στόχος; Ένα γκολ, ένας βαθμός, μια νίκη, αξιοπρεπείς εμφανίσεις. Αποτέλεσμα; Το τρόπαιο στα χέρια του Θοδωρή Ζαγοράκη, του MVP της διοργάνωσης. Πορτογαλία, Γαλλία, Τσεχία υποκλίθηκαν στα παιδιά του Ότο Ρεχάγκελ, στην μεγαλύτερη, ίσως, έκπληξη στην ιστορία της διοργάνωσης! Στους επτά ουρανούς...

Απομένει να δούμε ποια εκ των Ισπανία και Γερμανία θα διαδεχθεί την Ελλάδα στο θρόνο...